Het is 09:45, zaterdag ochtend, 24 september 2016. Drie kilometers voor uitrit Kerkrade, rij ik een zwarte truck voorbij. Twee letters op de voorzijde (CO) maken mij duidelijk dat ook the Company uit Chesterfield (UK) onderweg is. Is dit een voorteken? (Toeval bestaat niet). Het Parkstad Limburg Stadion is vandaag weer dé ontmoetingsplaats en het klapstuk op de vuurpijl, voor al wie van show houdt.

Het is 09:45, zaterdag ochtend, 24 september 2016. Drie kilometers voor uitrit Kerkrade, rij ik een zwarte truck voorbij. Twee letters op de voorzijde (CO) maken mij duidelijk dat ook the Company uit Chesterfield (UK) onderweg is. Is dit een voorteken? (Toeval bestaat niet). Het Parkstad Limburg Stadion is vandaag weer dé ontmoetingsplaats en het klapstuk op de vuurpijl, voor al wie van show houdt. Uitrit Kerkrade is weer het forum waar korpsen uit maar liefst zeven landen (NL, BE, DE, FR, IT, UK, IRL) elkaar vinden in competitief verband. Maar het is ook de plaats waar je instrumentenbouwers, vrienden met wie je ooit "gelopen" hebt, bekenden en minder bekenden uit het wereldje, ontmoet. Klokslag 10:00 zijn wij getuige van het eerste optreden van de dag. In dit verslag geven wij een beeld over hoe wij de Premier Class Prelims (10:00 - 15:00) hebben ervaren.

Een verslag van de Premier Class Prelims door Geert Vanmaeckelberghe.

"Hydro" is de titel van de show die the Vikings uit Tallaght (IE) gaan brengen. Op het veld liggen twee cirkels die het uitdeinende water verbeelden. Mijn sympathie hebben ze, omdat ze met een kleine bezetting de spits afbijten. Veertien brass, acht guard en geen field percussion. Het drumstel in de pit neemt het slagwerk voor zijn rekening. Ook met een kleine bezetting kan je creatief zijn en een show brengen, het publiek beloont met gul applaus.

Uit Nienhagen (DE) komen de Blue Diamonds. "Dr Frankenstein" is het thema en de muziek maakt dat vanaf de eerste noot duidelijk. Spannend akelig begin, sterke opener. De guard is uitgedost in gif-zwarte kledij. In het midden van het veld ligt een dode opgebaard. Dr Frankenstein slaagt er in om hem opnieuw tot leven te wekken en de muziek die gespeeld wordt, sluit hierbij perfect aan. Een goede bezetting bij de field percussion (inclusief 5 bassdrums) en solistisch werk van brass muzikanten. Het korps heeft een goede basis om verder op te bouwen. Op het eind ligt Dr Frankenstein dood op het veld, vermoord door zijn eigen creatie. Opnieuw onderstreept de muziek deze bijzondere climax, geslaagd! Een bekend verhaal dat attractief is uitgewerkt door dit korps.

Showband Calypso (Zwevegem BE) betreedt het terrein. Hun show "Colours of Friendship" laat ons nadenken over het belang van vriendschappelijke banden. Sterke opener, ze hebben er duidelijk zin in! "Ik heb niemand nodig, ik doe alles alleen" weerklinkt het uit de boxen. "Iedereen staat me in de weg". Dat dit niet zo'n beste keuze is wordt op een treffende manier duidelijk gemaakt in muziek en performance. Wie deze weg volgt, krijgt het koud, kil en voelt zich eenzaam. Vanuit de pit wordt de muziek (het samenleven) opnieuw opgestart. De brass reageert en antwoordt. (0ok in het echte leven zijn er mensen die positief de draad opnemen en de juiste weg tonen). Ballade met prachtige toegevoegde waarde van de guard leden. Wat volgt is het besef dat je verkeerd was en dat iedereen iemand nodig heeft. Het verhaal is goed uitgewerkt, het publiek zit volledig in de lijn en reageert herhaaldelijk (interactie). Bij Stand by me (I love this people) brengt de voltallige band een a capella zangstonde. (In het ochtend stadion kan je een een muis horen lopen). Calypso keert hiermee terug naar het EK Show en legde tijdens het afgelopen jaar een intensief parcours af. Deze show werd voor het eerst opgevoerd tijdens de Vlamo Showwedstrijden 2015 (oktober). De muzikanten hebben duidelijk progressie gemaakt en brengen een toegankelijk en aantrekkelijk product.

Millennium (Verdello, IT) serveert "Casanova". Een voor de hand liggende keuze voor de Italianen? De start kent een zachte opbouw, waarna een overtuigende opener wordt neer gezet. De aandacht van het publiek is getrokken. Strak begin, uitstraling, markant. "Casanova" gaat er voor (timide is hier niet op zijn plaats) en verschijnt in vol ornaat tussen het vrouwvolk (color guard). Het solowerk van mellofoon, afgewisseld door trompet, gebeurt vlak voor (of in) de microfoon. Ik ben helemaal niet overtuigd of dit een goede keuze is. (Misschien kan het wel bij een veel grotere bezetting). Nu lijkt de balans zoek, de solo overheerst en zuigt alle aandacht naar zich toe. (Je wordt zelfs visueel blind). Intussen doet Casanova waar hij goed in is en gaat de verleidingstoer op. Perfect geheel, mooi guardwerk, kleurrijk. Sterke sfeer (effect) mondt uit in een vurige kus! Millennium is uitgedost in stijlvol uniform en komt heel overtuigend over in alles wat ze doet, mooi!

"Aqua" is het product dat Beeches (Great Barr, UK) brengt tijdens deze prelims. Zeegeluiden en dans, uitgevoerd door de brass, gevolgd door de opener. Dit begin kan mij niet echt overtuigen, het is afwachten. Passend in het thema staan de blaaswerkers tijdens de slagwerksolo, achter elkaar met de armen op de schouders van de voorganger. De zee wordt uitgebeeld (in Zuid-Afrika noemen ze dit de "slangendans"). De muziek kan mij niet bekoren, het zijn eerder effecten en passages. Het "Zwanenmeer brengt rust, solistisch werk, daarna opbouwend naar een climax. Maar deze mist kracht en resultaat. Met hun deelname met kleine bezetting, verdienen zij lof maar deze show maakt mij niet echt vrolijk. Van idee tot uitvoering verdient dit korps, bijkomende ondersteuning.

Revolution heeft vanuit Queensburg (UK) uitrit Kerkrade genomen. Stijlvol uniform, groen-ecru combinatie, afgeboord met zwarte shako. Verzorgde haartooi bij de meisjes. "Under the Canopy" is de show getiteld. Het regenwoud spreekt tot het publiek. Mooie sfeer bepaling brengt het regenwoud tot leven. De leden hebben een goede marching beheersing. Op het veld zien we een jeugdige cymballine actief. We krijgen een push forward gevolgd door interactie op de publieksbanken. Het regenwoud is een plek waar het goed is om wonen en dat wordt benadrukt door de guard, die zich als vlinders ontpoppen. Leuke show, prettig om naar te kijken en te luisteren. Je gaat er niet van op de banken staan, maar als publiek geniet je van de uitvoering. Dit korps wordt ongetwijfeld goed begeleid.

Cadence (Guildford, UK) zoekt het in het onderbewustzijn, het onvoorspelbare en het universum. Dit mysterieus thema laat elke toehoorder zijn eigen pad zoeken. Tijdens de show worden vijf tarot kaarten getrokken. Het uniform is militair van oorsprong, de marcheer techniek is goed (het plaatje klopt). Trombone solo brengt variatie, is treffend en kondigt een nieuw begin aan (zonder einde geen nieuw begin). Choral Fantasy (Ludwig Van Beethoven) zorgt voor nog meer variatie maar de opbouw, de spanning op het eind van de show daalt en de aandacht verslapt.

Wölper Löwen (Neudtadt am Rübenberge DE) maakt deel uit van een brandweerkorps. Met "Guardian Angel" willen zij brandweerlui van over de hele wereld eren. Van bij aanvang bevinden wij ons in een brand, gevolgd door alarm en noodoproep. In looppas en onder het geluid van loeiende sirenes, komt het korps opgelopen. (Zeer origineel). Met "Fire" voelen we de spanning en de zenuwachtigheid. Strakke uitvoering, er wordt geprojecteerd richting publiek. Een brass lid raakt ingesloten en ligt tussen de vlammen (guardwerk). Is hij dood? We horen de hartslag die stopt. Zwarte vlaggen, lange slierten over het veld, de ballad. Het geluid van doodsklokken is universeel. Begrafenis: zwarte shako's op de groene mat zijn grafstenen (knap bedacht). Wat volgt is een rouwstoet die treffend wordt uitgebeeld. Met "You never walk alone" performt de band a capella. Prima ondersteund door de guard. "Going on" het leven gaat verder. Melodisch werk van het front percussion ensemble wordt overgenomen door de band. Vraag en antwoord tussen low en higher brass. Groei naar climax met de beschermende engel achteraan het terrein. Creatief, afgewerkte performance en overtuigend einde! (Ik kijk nu reeds uit naar hun volgende productie).

Voor de tweede maal zien we een Italiaanse deelnemer aan het werk, Unity (Mosson / Besana IT). "Again" is gebaseerd op kleine stukjes repetitieve muziek door herhaling gekenmerkt. (Ik weet niet wat het wordt). Dit korps (62) neemt een groot veld in beslag tijdens de beginpositie. Bodymoves en repetitieve muziek doen de verwachting stijgen. Ook de guard oogt groots. Massieve percussie afgewisseld door massieve brass en melodieus front ensemble. Het repetitieve gaat niet vervelen. Wel integendeel, ik blijf geboeid. Er wordt overtuigend geperformed, individueel en collectief. (Publiek kan je niet bedotten). Standstill concert en nog meer bodymoves. Gedurfd muziekboek, er is voortgang in de show. Sfeer die het publiek aanspreekt, wordt gecreëerd. Nu mondt dit uit in een open melodie, de muziek laat de teugels los. Witte grote vlaggen ondersteunen dit groots moment. Kwalitatieve uitvoering, gedurfde show. Mijn vrees omtrent het repetitieve karakter is geheel en volkomen onterecht. Opnieuw maak ik mij volgende bedenking: "Laat de Italianen maar komen"! Bravo!

In een zonovergoten stadion brengt Spirit of 52 (Rastede DE) "Out of the Dark". Stress! Muzikanten komen het veld opgelopen, schreeuw! Dubbele moord! Er liggen twee vrouwen op het veld en Pietje de Dood, nadert met zijn zeis. De vader zweert dat hij wraak zal nemen! Sterke guard, akelig begin, clean slagwerk. Doodsklokken, ... klaagzang en treurnis vullen het stadion. Goed uitgebeeld. Een verscheurde vader roept de hemel aan en zoekt troost. Innerlijk gevecht, kiezen tussen het pad van de hemel of dat van de hel. Moeilijk thema, iets te ver gezocht maar goede uitvoering.

Het draait allemaal om tijd bij Starriders (Bad Münder DE). "Zou je het anders aanpakken, mocht je terug in de tijd kunnen gaan"? Ballade, prima ondersteund door de color guard met op elke vlag een cijfer van de klok. "Poisoned" is het thema die Juliana uit Middelburg (NL) brengt. Er heerst harmonie in het koninkrijk maar dat wordt verstoord. Gevecht tussen goed en kwaad. Wie er een andere mening op na houdt, wordt vergiftigd. Wat rest is ziekte, krank, mank... zwarte bomen. Een witte vogel vliegt over het veld, er komen betere tijden. Mooi moment en creatie. Strak samenspel in het front ensemble. Wat een percussie solo! Brass om duimen en vingers of te likken. We worden getrakteerd op melodieus sfeerwerk. Goed getraind en strak korps.

Jubal Dordrecht (NL) neemt imposant het wedstrijdveld in beslag. Met "the Next 10 Minutes" moet men zich inbeelden dat je tien minuten kan doorbrengen met om het even wie. (Zelf weet ik het wel, de volgende tien minuten wil ik samen met Jubal beleven). Wat volgt is een strakke show die overtuigt. Mooie vloeiende showsets met frisse vondsten. Door de boxen weerklinkt" "We want to be with you"! Kippenvel, het publiek reageert dankbaar. Het samenzijn wordt prachtig uitgebeeld in een gesloten "levende" cirkel. Kan dit mooie moment voor altijd duren? "Stay" we gaan naar de allerlaatste minuut. De spanning grijpt je bij de keel. Stanstill brass met muzikale hoogstandjes luiden de laatste seconden in. Deze show gaat nooit vervelen en flitst voorbij. Het roept intense gevoelens op. Knap gedaan. Wat het vanavond wordt is nog afwachten. Nu reeds staat vast, het EK krijgt weer een spannende finale.

Kidsgrove Scouts (Kidsgrove, UK) brengt "Symmetricity" en heeft zich op de volledige middenlijn gepositioneerd. Deze opstelling wordt synchroon open getrokken en dat is meteen raak! Het korps zuigt alle aandacht naar zich toe, nog voor ze goed en wel begonnen zijn. Wat volgt is de gekende formule (die het altijd doet). Power en nog meer power, lang en breed uitgesmeerd. Wel zuiver en massaal. We krijgen een zuiders feestje, veel ritme en high blowers. Bariton solo voor de micro. Zoet, prachtig en overgenomen door het voltallige blaaswerk. Prachtige klanken vullen de arena en wij worden getrakteerd op een standstill concert! Dubbele groene vlaggen ondersteunen visueel. Dit is echt genieten, het korps toont zich van zijn veelzijdige kant. Symmetrische choreo uit lang vervlogen tijden maar goed uitgevoerd, gevolgd door nog een flinke portie power. Alle registers open! Kidsgrove is een merk dat staat als een huis. Is dit geen overdaad? Krijg ik een déja vu gevoel? Maar wat een feest! Dit is waar Kidsgrove voor staat. (Ik kan mij geen DCE Championships voorstellen zonder Kidsgrove Scouts).

The Company (Chesterfield UK) sluiten de prelims voorronde af. "Inspire me" een thema waarmee alle createurs binnen de showsector bezig zijn. Inspiratie is er overal, je moet er alleen je ogen voor open doen en dan vind je het. Verbeelding wordt gevolgd door een idee. Vertrekkend van een wit doek naar een veelzijdig kleurenpalet. Witte vlaggen verschijnen over het veld. Je hebt slechts één idee nodig om te inspireren. Eén idee kan de wereld veranderen. Naarmate de show evolueert komt er meer kleur en wordt de inspiratie tastbaar. Alles wordt clean, strak en zuiver uitgevoerd. Elke muzikant heeft stijl en beheerst de combinatie marcherend-showen op hoog niveau. Ook hier een unieke sfeer tijdens de ballade. Muzikaliteit ten top. Is de inspiratie die we van onze geliefde krijgen het summum? Company brengt met deze totaalshow emoties, entertaint het publiek en verrast. Muzikale loopjes bij de brass, knap hoor. Een zeer intensieve voorbereiding moet hieraan vooraf gegaan zijn.

Ja vanavond wordt het weer spannend onder de lampen!

Tekst: Geert Vanmaeckelberghe